1992. Twee jongeren die tijdens een wilde fuif een luchtje gaan scheppen ontdekken een lijk in het bos. Na deze vondst keren we tien dagen terug in de tijd, naar het moment waarop ene Simon Werner niet meer komt opdagen op school. Omdat er in een klaslokaal bloedsporen zijn gevonden, wordt zijn verdwijning meteen als onrustwekkend beschouwd. Zou het lichaam in het bos dat van Simon kunnen zijn? En wat is er met de jongen gebeurd?
Wat begint als een whodunit vanuit verschillende perspectieven groeit langzaam uit tot een kroniek over groepsdynamiek, collectieve psychose en groeipijnen. De film schetst de besloten jongerenwereld, die gedomineerd wordt door roddel, achterklap en wantrouwen tegenover alles wat volwassen is. En dat in een tijdperk vóór Twitter, Messenger en sms. Een film waarin niet zozeer de ontknoping zelf intrigeert, maar wel de manier waarop je het verhaal telkens anders beleeft.
In de lesmap van Simon Werner a disparu... vind je meer informatie over de verhaalstructuur en de personages. We focussen op de manier waarop de camera het verhaal mee helpt vertellen, maar hebben ook oor voor het geluid en de muziek van Sonic Youth. Tot slot vragen we ons af of er op school ook in het echt zoveel geroddeld wordt, en wat je daar eventueel aan kan doen.